Toen ik mijn geboorteplaats per trein binnenkwam zag ik dat er naast de spoorbrug een fiets- en wandelpad was aangelegd. Het pad heeft zelfs een naam: De Zelfbinder.
De Snelbinder werd niet direct aan de spoorbrug vastgebouwd, maar in elkaar gezet op een platform aan de noordkant van de Waal, de Lentse oever. Oorspronkelijk had de Snelbinder al in september 2003 geplaatst moeten worden. Alle voorbereidingen waren al getroffen, maar wegens te lage waterstand moest de plaatsing worden afgeblazen. Het duurde lang eer er een nieuwe datum geprikt kon worden, omdat de vier drijvende bokken (drijvende hijskranen), die voor het transport ingezet moesten worden, zelden tegelijkertijd beschikbaar zijn.Op 20 maart 2004 is de snelbinder met behulp van de vier bokken tegen de spoorbrug aan gehangen en bevestigd. Het treinverkeer over de spoorbrug en de scheepvaart op de Waal moesten daarvoor een dag worden stilgelegd.
Het is blijkbaar lang geleden dat ik per trein naar Nijmegen ben gereisd, wel een mooie gelegenheid om vanaf de Zelfbinder de aanleg van de nevengeul van de Waal te bekijken en te fotograferen. Verder wat door de benedenstad gezworven en de St. Stevenskerk bezocht. Helaas was de toren nog niet open. Op het plein bij museum Valkhof vond ik tussen de gewone klinkers enkele bijzondere exemplaren. Ze maken deel uit van het kunstwerk de “Godenpijler” die de gemeente Nijmegen n.a.v. “Nijmegen 2000 jaar” heeft laten plaatsen en die ook dienst doet als zonnewijzer ongeveer zoals het ‘Horologium Augusti’ ooit was. Er liggen in totaal 48 van deze gepolijste bronzen bakstenen. Op elke ‘uursteen’ staan een teken of tekens van de dierenriem en Griekse hoofdletters (A=1, B=2, Γ=3, Δ=5 etc.) die samen het jaargetijde en het antieke uur aangeven.
